Inspiratie voor zwakke avonden
In 1942 I was the star in one of the filthiest dramas of all time. I was a seaman, and went to the Imperial Café on Scollay Square in Boston to drink; I drank sixty glasses of beer and retired to the toilet, where I wrapped myself around the toilet bowl and went to sleep. During the night at least a hundred seamen and assorted civilians came in and cast their sentient debouchments on me till I was unrecognizably caked.
- Jack Kerouac, On the Road (1957)
Als je genoeg drinkt, komen de verhalen vanzelf. De laatste tijd drink ik alleen niet meer zoveel. Ik heb het te druk met dingen die ik goed wil doen, in plaats van halfbakken. Gevolg hiervan is dat ik uit vorm raak. Een maand geleden was ik op een vrijdagavond op een feest bij een grote vriend en tot mijn schande moest ik toen al om half twee ’s nachts de handdoek in de ring gooien. Mijn goede vriend Greg fietste me naar huis. Terwijl ik als een zak aardappels tegen zijn rug leunde zei ik: “Ik kan met zekerheid zeggen dat ik er nog nooit zo af heb gelegen.”
Toegegeven: Ik had de nacht er voor drie uur geslapen, overdag mezelf afgebeuld op de redactie van de krant, een liter whisky cola soldaat gemaakt en iemand spoot Dreft in mijn rechteroog, maar toch zag ik het als een beginnend teken van ouderdom. Om half twee gaan slapen op een vrijdagavond is gewoonweg niet mijn stiel.
Als jij het op drinkavonden ook wel eens vroegtijdig opgeeft, wil ik je ter inspiratie het verhaal van Jeroen vertellen. Jeroen is de jongeman die hierboven trots zijn PSV-tatoeage toont. Ik sprak hem toen ik in Stratumseind was om een reportage te maken voor Vice Magazine. De geweldige fotografe Isabella Rozendaal had het idee om de madness van de infame Eindhovense uitgaansstraat op een zaterdagavond vast te leggen en Vice hoofdredacteur Peter-Bas Mensink vroeg mij om met Isabella mee te gaan en er een verhaal bij te schrijven.
Isabella spotte Jeroen, schoot bovenstaande foto en riep mij er toen bij. “Oh my god deze kerel moet je echt even spreken!”, zei ze enthousiast. Daar was geen woord van gelogen. Dit is wat ik schreef:
“Ik kom hier al sinds mijn twaalfde. Altijd lachen, altijd gezellig. Wat ik zo gezellig vind aan Stratumseind? Dat is die Brabantse gezelligheid en gemoedelijkheid. Wij doen gewoon normaal tegen elkaar. En kijk, ik ben racist ofzo, maar er zitten hier niet zoals in de Randstad van die kankerturken of kankernegers. Op mijn zeventiende ben ik een tijdje niet hier uitgeweest, omdat ik beginnende levercirrose kreeg. Maar nu ben ik 23 en geniet ik er weer met volle teugen van. Of ik veel drink? Ach, wat is veel. Ongeveer 60, 70 biertjes op een weekend. Maar daar doe ik wel mijn best voor hoor, ik heb bijvoorbeeld vannacht maar twee uur geslapen en ik ben vandaag weer lekker doorgegaan.”
Jeroens doorzettingsvermogen is keer bewonderd.
6 Responses to “Inspiratie voor zwakke avonden”
Leave a Reply
Jo biatch!
Wat een held!
Vreemd dat drinken en schrijven zulke goede vrienden zijn. Misschien komt dat door hun gemeenschappelijke vijand: eenzaamheid.
Overigens, misschien is een baan als weblogger iets voor jou? http://rodehond.web-log.nl/rodehond/2007/12/vacature.html
Zo, da’s een flinke sprong voorwaarts. Waar hebben we dat aan te danken? (Trouwens jammer dat we er geen moer aan hebben, behalve een klein beetje egostreling)
60 bier op een avond? een nachtje 8 maanden zwanger zijn, das pas afzien. zo. hee. dus.
mooie foto + leuk stuk, dat wel.
Meesterlijk verhaal. Wat een volk.