Mijn ellendige zoektocht naar een barmhartige negervriend
Mijn neef is half-Marokkaans, een goede vriend van me is homo, ik heb iets met een Turks meisje gehad en iets met een Aziatische, sommige familieleden van me zijn geestelijk en/of lichamelijk gehandicapt en ik ken een hoop drugsgebruikers. Door deze relaties kan ik zonder gewetensnood voor de grap racistische of discriminerende opmerkingen maken over Marokkanen, Turken, homo’s, retards en junkies. Eén minderheid ontbreekt echter nog in mijn vriendenkring: De neger.
Ik roep al vijf jaar lang dat ik op zoek ben naar een vriendelijke jongen of meid met een zwarte huid. Nou heb ik veel gefaald in mijn leven, maar het feit dat ik nog steeds niet dik ben met negers beschouw ik als een van mijn grootste mislukkingen. Ik heb er namelijk al genoeg kansen toe gehad.
Op de middelbare school was ik bevriend met Jeroen, een halve Molukker die door zijn bijzonder donkere huid haast een neger te noemen was. Jeroen was een psychopaat die voor het uitgaan regelmatig een halve liter whisky wegdronk om vervolgens veiligheidsspelden door zijn oor te jassen en over meisjes heen te kotsen. Een echte vriend dus, waar je mee kon lachen. De warme band werd helaas unilateraal verbroken toen Jeroen een meisje zwanger maakte, met haar trouwde, bij de Marechaussee ging werken en naar Terneuzen verhuisde. Nooit meer iets van gehoord. Dit verraad maakte de vriendschap ongeldig, dus ik was weer terug bij af met mijn lelieblanke vrienden.
Mijn tweede grote kans op langdurige vriendschap met donkere mensen kreeg ik toen ik in Tilburg naar het centrum verhuisde. Ik kwam in een studentenhuis terecht waar maar liefst drie negers woonden: Een rapper en een Curaçaose jongen en meisje. Mijn oorspronkelijke hoop was gevestigd op de rapper. Een slimme, ambitieuze kerel, dacht ik toen ik hem voor het eerst sprak. Toen later bleek dat ik hem had gesproken tijdens een van zijn zeldzame nuchtere periodes tussen het blowen door, bekoelde mijn enthousiasme. Stoners en ik zitten nooit echt op hetzelfde level, weet je. Bovendien vond hij mij ook maar een nerd.
Met het Curaçaose stelletje leek het een tijdje de goede kant op te gaan. Zij was zwanger van hem en ik hielp haar de zware boodschappentassen naar boven te sjouwen om haar ongeboren vrucht te ontzien. Dan gaf ze me altijd iets te eten, wat meestal smerig was, maar dat bedekte ik graag met de mantel der liefde. De vriendschap en dus het recht op grappen maken stonden op het spel. Toen mijn moeder op sterven lag en hij me troostte dacht ik dat mijn queeste ten einde was gekomen. Maar ook deze ontluikende vriendschap werd in de kiem gesmoord, voornamelijk door hun succesvolle pogingen om van de keuken een kakkerlakkenkwekerij te maken. Wat een smerige rotzooi maakten die twee ervan. Toen ik voor de tweede keer een kakkerlak op mijn eigen kamer aantrof besloot ik dat ik geen vrienden wilde zijn met zulke goorpeuken. Ik ben een smeerpijp, maar dit ging zelfs mij te ver.
Dus, lieve lezer, als jij nog een leuke donkere vriend hebt die er geen bezwaar tegen heeft met een idioot als ik rond te hangen, hou ik me graag aanbevolen.
(Oh, voor je moord en brand schreeuwt: Ik vind de idee dat mensen door hun huidskleur dommer, slimmer of beter dan anderen zouden zijn zo absurd en zo evident onwaar dat ik het grappig vind om daar mee te spelen.)
Dit stuk is keer bekeken.
22 Responses to “Mijn ellendige zoektocht naar een barmhartige negervriend”
Leave a Reply
Misschien die rastazwerver van op het station?
Diep van binnen voel ik me zwart, geldt dat ook?
Diep van binnen zijn we toch allemaal blank?
Nee Derek, een enorme lul maakt je nog niet zwart… Ga je nog bij Gurt Jan draaien?
Deruuuuuuuuk! Kom weer eens naar Tilburg ouwe.
Denk dat de Sint wel een barmhartige Piet voor je heeft.
Die negers, dat zijn degenen die hier de mislukkelingen zijn Jan!
He Jan, sorry dat ik niet meer heb gereageerd op het siliconenborstenmailtje en ik heb ook al geen negervriend die met je kan delen. Als je mij dit kan vergeven kom je dan een keer lang hier in Utrecht?
Ik had op de basisschool een Angolees vriendinnetje, maar die verloor ik uit het oog toen ze XTC ging gebruiken. Maar ik heb wel een andere voor je.
Maar jan, ik ben een neger
(props voor samira de mensenhandelaarster)
1 van mijn bff’s is molukker, wil je zijn 06 nummer?
Moet het een zwarte neger zijn. Anders kan je een albino neger proberen. Dan heb je al een overeenkomst om over te praten
Moord! Brand!
derwin bhairosing (suriname)
Alle vrouwen hebben minstens een paar negervrienden, voor in noodsituaties. Dus verstop je in de handtas van een willekeurige vrouw, wacht totdat één van haar negervrienden in de buurt is, spring er uit en jat de neger. Veel plezier ermee.
Jannie, het antwoord is zo simpel, kom naar Gambia.
Hier zitten ze verlegen om blanke vrienden, ze zijn niet aan te slepen. Grijp je kans, pak je koffer en heb een negervriend!
Alteed!
nee sorry dat gambiaverhaal klopt niet helemaal jezus. ik heb er een klote 8 dagen transaviatrip heen gehad en ja als je vrouw bent van in de veertig dan hangen de negermannen aan je met water gevulde polsen, maar mannen? ach misschien lukt het als man ook wel, maar onze jan is op zoek naar vriendschap volgens mij… jan je bent hier te oud voor, de basisschool was je tijd, maar Of je moet into r&b worden Of je moet mijn hoofd zwart schinken. ik zou niet boos doen als je het laatste deed, maar dan wil ik wel die grappen horen ee
met die huisgenoten van jouw zou ik er van willen maken: ‘mijn barmhartige zoektocht naar een ellendige negervriend’. Ik vind het nobel van je, maar volgens mij geven wij de joden er al van langs sinds dat we 6 jaar zijn, en wij hebben geen jodenvrienden, ik herhaal GEEN JODENVRIENDEN!
Jan, heb ik in diezelfde kamer de hele nacht op een grasmat gezeten??
Nee dat was ik.
samen zwartepietje spelen? ;)