Jan vindt eitjes, maar het is geen Pasen
Vroeger dacht ik dat meisjes me leuk vonden als ik me als een dronken idioot gedroeg. Daar had ik nog gelijk in ook. Lees dit maar eens:
Ik belandde op de grond na een korte worsteling met Tom, die ontstond omdat hij twee meisjes die bij me waren uitschold. Zittend op de grond vervloekte ik zijn moeder. Hij zei met rode ogen en een dikke nek: “Nu moet je je mond houden!” Ik hield mijn mond niet en zei: “Je moeder is een hoer.”
Hij begon harder te schreeuwen en zei: “Nu je…” Ik onderbrak hem snel: “Ze is een schele trol, een vadsige kankerzeug.” (De precieze bewoording ben ik vergeten, maar het was zeker iets van deze strekking) “MOND HOUDEN!”
Die laatste woorden schreeuwde hij zo hard als hij kon. Pure emotie van iemand die buiten zichzelf was van woede. Maar goed, er keken twee meisjes naar dit spektakel, waarvan een mooi, en ik had meer dan 13 biertjes en een keur aan andere drank in mijn nek. Een hondsdolle neger met een machete had me nog niet stil kunnen krijgen. “Je moeder pijpt biggen, die vuile kanker…”
Voor ik mijn zin had afgemaakt schopte Tom me met zijn Timbaland voor mijn hoofd. Zijn vrienden trokken hem meteen weg, een slimme zet van ze en een waar ik ze dankbaar voor ben. Eén schop van die ploert was meer dan genoeg. Ik bleef verward en mistroostig zitten. Het regende, ik was dronken en ik had koppijn.
Het knappe meisje troostte me en aaide over mijn bolletje. Ze zei: “Kom, blijf maar bij mij slapen, je moet nu niet alleen naar huis fietsen.” Ik zei: “Ok.” Bij haar thuis aangekomen blies ze een luchtbed voor me op en zei ze nog wat aardige dingen. Al snel nadat het licht uitwas moest ik pissen. Dronken, gebutst en gedesoriënteerd probeerde ik in een donker huis waar ik nooit eerder was geweest de plee te vinden. Jammer genoeg faalde ik daarin en piste ik uiteindelijk maar in een plantenbak.
Toen ik klaar was, wist ik niet meer uit welke kamer ik kwam. Er waren vijf deuren. Ik opende er een op goed geluk, en merkte dat mijn luchtbed was verdwenen. Wel lag er een stapel netjes opgevouwen lakens en spreien. “Ook goed”, dacht ik, en ik spreidde de boel uit om een bedje te improviseren. Ik schrok wakker na er een paar uurtjes comfortabel te hebben gelegen. “Dit is godverdomme Marjoleins kamer niet”, dacht ik, nu enigszins ontnuchterd. Ik stond op en liep snel naar de kamer naast die waarin ik wakker werd en daar lagen gelukkig het meisje en het stapelbed. Het was alweer licht en ik kon nog maar een uurtje slapen.
‘s Ochtends aan het ontbijt met haar ouders was de hel. [Ken je die scène in Trainspotting waarin Renton bij een chick blijft slapen die 15 blijkt te zijn?] Ik stonk naar drank met een vleugje regen, pis en zweet. Zo snel als mijn maag me toeliet dronk ik mijn thee op en smeerde hem toen als de mieterse bliksem.
Ik zag de knappe een week later in de kroeg. Ze lachte harder dan nodig was. “Wat is er?”, vroeg ik.
- “Je was vorige week de verkeerde kamer binnengelopen, weet je dat nog?”, zei ze.
“Uh, ja.”
Ze vertelde dat ik die kamer die van haar zusje van 10 was. En dat dat zusje behoorlijk bang in haar hoogslaper lag toe te kijken terwijl ik binnen kwam en het linnengoed van haar oma tot een bed transformeerde. En dat ze bijna moest huilen toen ik mijn dronken voet in een nest met vogeleitjes te rusten legde, waardoor alle eitjes braken. “Later kon ze er gelukkig wel om lachen hoor”, zei de knappe.
Oeps.
(Dit is al gepost, maar in een dronken bui verloren gegaan. Lik mijn ballen.)
11 Responses to “Jan vindt eitjes, maar het is geen Pasen”
Leave a Reply
mooi verhaal!
lachen.
Beter dan dit wordt het niet! Luc, die Henk B. gaat vragen om zijn site te maken.
ik lik je ballen niet maar als je nog meer vergeten verhalen als deze hebt dan lees ik ze graag
Ach ja, vroegah kon dat allemaal, kom daar nu maar eens om. Als je tegenwoordig als adolescent naar zweet pis en drank ruikt dan krijg je al snel het etiket van BrEeZaH of heaumeaux of wat dies meer zij opgeplakt. Een golden shower in de regen na een avondje discodansen op muziek van Saturdaynightfever was in de jaren 80 het hoogst haalbare.
Hee jan, vet je site zo! Die foto is echt vet.
Mooie lay-out zo, werkelijk waar.
Ik vond je stukje over borduurlappen trouwens erg vermakelijk.
Goede verhalen mogen herhaald worden.
http://www.stijlbloempjes.nl
die foto is nog steeds vet!
laatst weer een keer strong bad emails gechecked, lachen!
latur
Ik lik je ballen.
Met een snufje zout als je dat hebt.
jan what about de foto je weetnog..
ach toe, die ene…
bovenaan je web-log?
Maar serieus.
Regel nummer 3 om een betere blogger te worden:
“3. Geef tips waar je lezer iets aan heeft of waar ze om moeten lachen.”
Dus, geef ons lezers iets waar ze om moeten lachen ;-)
Tine, Eva, om in de testiculaire sfeer te blijven: Met die pic (HAHA!) hebben jullie me bij de ballen…