Honderd dagen
Als je in de regering van Nederland zit kun je in honderd dagen een hoop nuttige dingen doen. Je kunt honderd dagen lang ’s ochtends voor de spiegel van je status als nieuwe bewindsman of –vrouw genieten en even over je tepels wrijven. Je kunt verliefd worden, een relatie beginnen en besluiten dat het toch niks gaat worden. Je kunt in een wilde bui je haar afscheren en op dag honderd al weer een redelijk kapsel terug hebben staan. Je kunt een superdik en supersaai boek voor de helft uitlezen. Je kunt beginnen met roken, stoppen en weer beginnen. Je kunt ongeveer twaalf weekenden lang erg veel bier drinken.
Maar wat niet nuttig is, is honderd dagen lang het land intrekken om naar willekeurige mensen te luisteren om je te laten vertellen wat je moet doen. Wat een stom plan. Drie redenen waarom het een stom plan was:
Ten eerste zijn politici gekozen om te leiden, en worden ze geacht al ideeën te hebben over hoe ze dat leiden in de praktijk brengen.
Ten tweede lijken de adviezen van de ‘gewone man’ me tamelijk waardeloos. Wat voor adviezen of wensen hebben de ministers en staatssecretarissen aangehoord? Ik denk dat kankerlijders fluisterden dat ze geen kanker wilden hebben. Oude mensen vertelden op vertrouwelijke toon dat ze niet oud wilden zijn. Arme sloebers waren blij dat ze eindelijk eens de politiek duidelijk konden maken dat ze rijk willen zijn. “Hmm”, zeiden de politici. En: “Aha, we zullen kijken wat we daaraan kunnen doen.”
Ten derde wekt het Kabinet met deze stunt de indruk dat ze aan ieders wens tegemoet gaat komen. Dit is onzin. Politiek is altijd een kwestie van een eindige hoeveelheid middelen verdelen, en daarbij vallen altijd klappen in de ene hoek en vette drollen in de andere. Blijft de vraag wie de klappen gaan krijgen en wie de drollen. Waarschijnlijk was dat de echte reden voor de honderd daagse toer: De bevolkingsgroep die het liefst was tegen de reizende politici, krijgt de minste klappen. 
2 Responses to “Honderd dagen”
Leave a Reply
ik vond high fidelity echt een stomme film trouwens.
Mijn stage duurt ongeveer honderd dagen, en ook de studie vertraging die ik misschien ben opgelopen. Maar lowlands duurt dan bijvoorbeeld in een keer maar weer drie dagen. Zo heb je een hoop verschillende tijdseenheden bij elkaar.
Maar wat een leuk plan om honderd dagen lang het land door te reizen, waar het enige wat je overdag hoeft te doen is de schijn opwekken dat aandachtig luistert (met idd aha’s en goh’s), snachts maak je het geld op wat je overdag verdient. je neemt een paar vrienden mee, en een zakje ‘fijne kristalsuiker’.
Digital Photography…
hey great stuff…