Automerken en alcohol
Als ik dronken ben, zie ik eruit alsof ik nuchter ben. Maar dan ben ik toch dronken. Dit kan verwarring scheppen over de ernst van mijn intenties. Ik verklaar me nader: Bijna een jaar geleden werd ik op een slome dinsdagochtend gebeld door een meisje die me vroeg of ik nog meedeed aan Het kunstproject. Haar naam, Kia, deed me aan een automerk denken, maar niet aan Het kunstproject, of aan wat voor project dan ook. Ik deed echter alsof ik wist waar ze het over had, omdat ze een sexy stem had en me aansprak op een vertrouwde en vriendelijke toon.
Na een tijdje haar zinnen met ‘hmm’, ‘jazeker’ en ‘tuurlijk’ te hebben beantwoord, begon het me te dagen.
Kia.
Flashback naar anderhalve week eerder:
Het is een lange, lange Koninginnenacht in Amsterdam, met vele, vele biertjes. Een ruig feest in een kraakpand, een afvoerputje waar het drek van de stad om vier uur ’s ochtends nog binnenwalst. Door de nevels van mijn geheugen zie ik mezelf met Kia in gesprek over de liefde, het leven en haar kunstproject. Ze heeft kort haar en een lieve glimlach. Ze vraagt of ik ook iets met kunst doe. Kia is mooi en mijn buik omvat een substantiële hoeveelheid bier, dus ik lieg als een betrapte heroïnesmokkelaar die in Singapore terechtstaat.
“Ja”, zeg ik. “Performance art.” (Bekend maakt immers bemind.)
Zij heeft niet door dat ik ver heen ben en vraagt me: “Performance art?” – “Ja”, knik ik. “Performance art.” Ik neem nog een slokje bier. “Bel me schat, dan regelen we iets.”
We wisselen nummers uit en kijken elkaar suggestief aan, maar als ik naar het toilet ga vergeet ik haar prompt en blijf ik een half uur lang staan praten met een dikkig Spaans meisje die een te kort rokje aanheeft en een Lenny Kravitz look-a-like die, nu ik eraan terugdenk, waarschijnlijk een lijn coke of vijf te veel op heeft. Hij heeft in ieder geval e-nor-me pupillen en knauwt op zijn tanden alsof hij een glazuurallergie heeft. Ik weet niet wie de grootste mafkees is: Hij, om narcotische overduidelijke redenen, of ik, omdat ik zo zat als een aap chocola van zijn gestoorde verhalen probeer te maken terwijl er een goede kans op kunstenaressen romantiek met Kia bestaat. Zodra ik me dat besef en haar begin te zoeken is ze natuurlijk net weg.
“Dus heb je nog nagedacht over Het kunstproject? Heb je ideeën?” Kia’s woorden haalden me uit mijn mijmering. Koortsachtig dacht ik na over wat te zeggen. ‘Ik was zat en deed er alles voor om je nummer te krijgen’ kwam als eerste in me op, maar dat leek me niet tactisch. Ik besloot het op de intellectuele toer te gooien. “Alcohol kan, mits ingenomen in voldoende hoeveelheden, alle effecten van dronkenschap veroorzaken”, antwoordde ik. Er viel een stilte. Blijkbaar kende ze Oscar Wilde niet. “Zullen we toch iets afspreken?”, probeerde ik nog. Dat wilde ze niet.
Op dat moment leerde Kia een kleine les: Dat ze nooit dronken jongens moet vertrouwen die zeggen dat ze aan performance art doen.
Heb jij wel eens gelogen tijdens het versieren van een meisje? En hoe verkeerd liep dat toen af?
7 Responses to “Automerken en alcohol”
Leave a Reply
Ha, zoals ik gisteren ook al zei, je bent een te goede leugenaar. En inderdaad, een wijze les voor Kia.
Nee JvT zoals je weet heb ik nog nooit gelogen tegen een meisje.
Ur way of writing is quiet funny…Guess, she can keep on fretting about that one. The question is whether ur lieing or not…
(Maybe ur just being flirtatious too much, withdrawing before the action takes over.Just a thought.)
Enjoy it anyway!
Sabai sabai,
Kyiomi, a fan from BKK ;-)
“Lieg je dat?” “Nee”, lieg ik, “ik lieg nooit.”
`I can resist anything, but temptation.` There you go…
Kyiomi
`I can resist anything, but temptation.` There you go…
Kyiomi
ik versier nooit meisjes
haha