Dan maar met woorden
Ik heb genoeg dingen meegemaakt of gehoord waarvan ik vurig hoop ze ooit nog eens terug te zien op foto of film, maar onderstaand verhaal wat ik hoorde op festival Verbunt staat ver bovenaan op de ranglijst. Farouk vertelde het zo aan me:
“Wij stonden diep in de nacht in een van de kleinere tenten, India of zo. De tent stond stampvol, want het was de enige waar nog fatsoenlijke muziek te horen was. Op een gegeven moment kwam er een hele groep mensen aan die van alles bij zich hadden: Een picnictafel, plantenbakken met grote bamboestengels erin, hele losgerukte struiken, dranghekken en een kliko met een gast erin, die ook nog eens een plant vasthad. Met al die spullen liepen ze naar het midden van de tent en daar begonnen ze alles op elkaar te stapelen.
“Na een tijdje stonden er mensen en dranghekken op de picnictafel, en daar bovenop stond nog die kliko met die gast erin. De rest van de planten stond om die groep heen. Ik weet niet hoe ze het voor elkaar kregen, maar het was een belachelijk gevaarlijke situatie. Dus voor we het wisten, zagen we zowat iedere securitygast van het festivalterrein die tent inrennen. Wij stonden er buiten de India rustig naar te kijken. Kort daarna liepen al die beveiligingsmannen weer naar buiten, en ze reden alleen die gast in die kliko voor zich uit. De rest van de groep was weggerend. Ik dacht dat ik stierf van het lachen.”
8 Responses to “Dan maar met woorden”
Leave a Reply
Aaah dat was ik helemaal vergeten, ik heb ook nog even mee staan HOSSEN op zo’n picknicktafel, maar droop al weer snel af omdat ik bang was voor het verlies van mijn voortanden.
Hey, ik vond ons gesprek trouwens pijnlijk gezellig, wat jij?
Grotjes van mij
vorig jaar was er hetzelfde feestje op dezelfde plaats met dezelfde mensen, en toen ontstonden er soortgelijke taferelen naarmate de avond vorderde, maar dit jaar.. het was gewoon alles van vorige jaar maar dan harder, groter, meer en meteen. ik heb mensen zien flikkeren… hard. die kliko’s werden door de zaal gesmeten niet normaal. Ik keek een keer naar een kliko een stukje verderop uit angst dat ie op mijn harses kwam, maar de kliko viel uit de lucht met de hoek van de bodem op de harses van een gast voor mij. Die gast neer, weer opstaan, zuur rondkijken, lachen, en weer verder. bizar.
Die blik van die dude in die kliko moet priceless zijn geweest.
dat had ik ook wel willen zien. zeg jan, ga je naar zxzw?
HAHA, Ben weer begonnen met lezen v. Tienen. So bring it on!
Jan,
Ik word een beetje droevig van je luiheid. Je had beterschap beloofd, Jan…
heb je nog iets lekker vies voor ons?
http://kaganof.com/kagablog/wp-content/Hitsonweb.jpg