Jan steelt van de rijken en geeft aan de junken
Ik liep dronken naar huis. Martini. Aan de overkant van de straat wandelde een man met een ringbaardje en een regenjas. Hij had twee vrouwen aan zijn armen. Een neger fietste de straat in. Hij leek op Bob Marley, als die aan de crack was in plaats van aan de wiet. “Psst, fietsje kopen?”, vroeg hij aan mij.
Mijn ouders hebben me meer dan genoeg moreel besef bijgebracht om te weten dat helen slecht is, maar een mislukte studie filosofie, een milde vorm van probleemdrinken en een hoop verderfelijke literatuur hebben ervoor gezorgd dat ik lak heb aan dat morele besef.
“Hoeveel?”, vroeg ik.
“25 euro”, zei de crackrastafari.
Ik zei: “Nee gek, ik geef je een tientje.”
De boef had duidelijk gevoel voor onderhandeling, want hij keek beledigd weg en riep: “Nee vriend, deze mooie fiets is meer waard.”
Mijn overbuurman en zijn gevolg stonden ondertussen stil en luisterden naar dit gesprek. Toen de fietsendief mijn aanbod afsloeg keken de twee vrouwen de man met de ringbaard indringend aan. “We kunnen toch met z’n drieen op die fiets? Koop dat ding!”, hoorde ik ze fluisteren. “Uh, ik geef je elf euro”, zei de ringbaard.
De low rent Bob Marley zag zijn kans schoon om een slaatje te slaan en hij keek mij weer aan aan. “Hoefeel?”, vroeg hij.
Wat mijn door vrouwen onder druk gezette medebieder op dat moment niet wist is dat ik 300 meter van mijn huis verwijderd was en dat zijn hoofd mij niet aanstond. Ik besloot zijn avondje stappen duurder te maken.
“15 euro!”, riep ik de negerdief toe. Die keek met een enorme grijns naar de man.
“16?”, vroeg hij.
Voor het dramatisch effect wachtte ik even en keek ik in mijn portemonnee. “30 euro!”, riep ik dolenthousiast, maar zonder enige intentie om ooit zoveel dinero’s voor zo’n barrel te betalen. De fiets was verroest, de kettingkast lag er af en de banden stonden nagenoeg plat.
De twee vrouwen die om mijn opponent heencirkelen keken hem aan met verwachtingsvolle blikken. “Je laat je toch niet kisten door zo’n rotstudentje?”, leken ze te vragen. Hij liet zich inderdaad niet kisten en schreeuwde het bijna uit: “VIJFENDERTIG EURO!”, bood hij.
Met een kleine buiging gaf ik te kennen dat hij dit gevecht van mij won en ik liep weg. Dronken van zijn overwinning en ongetwijfeld ook van de drank rekende hij zijn te dure fiets af. “Haha, loser!”, riep een van de vrouwen mij na. “Veel plezier met je fiets!”, riep ik terug en ik opende mijn huisdeur.
Mijn gevoel van eigenwaarde stijgt als dit getal stijgt: (Hoewel drank soms ook helpt)
15 Responses to “Jan steelt van de rijken en geeft aan de junken”
Leave a Reply
haha. Mooi verhaal.
whahaha! iedereen blij
lang leve de crackrasta…
Waar zouden we zijn zonder ze?
Erg vermakelijk geschreven Jan.
Ik ga je in de gaten houden.
Nik
Openingsbod van 25 euro?
Wat een lef!
Heb ook een keer tot op het gaatje dooronderhandeld met zo’n arme stakker. Resultaat, een brakke fiets voor goedkoop.
ik droomde net dat ik in een droom de badkamer binnenging, ik checkte of er niemand was, en toen ging ik naarbinnen. Maar het was zo donker dat ik mezelf nog maar net in de spiegel kon zien, een beetje eng. Als een maniak lachte ik baldadig mn tanden bloot en ik deed mn ogen superver open. Maar ik vond het toch een beetje eng, dus ik draaide me om om te plassen. Toen uit het niks begon iets me naar beneden te trekken van achter me waar de spiegel was. Toen schrok ik wakker.
En toen ik wakker werd net, was het ook dat ik nog maar net iets kon zien, en het leek net of die maniakale lach van mezelf nog op mn netvlies gebrand stond, alsof je in een felle lamp had gekeken, eng jongen! Ik ging maar snel met mn ogen knipperen tot ik het niet meer kon zien.
Ik moest plassen dus ik ging maar snel. In precies dezelfde badkamer als uit mn droom! Ook nog in de spiegel gekeken maar ik durfde niet te lachen. Creepy!
Ik ga weer pitten :)
Hey Jan, vet verhaal! Leuk om te lezen.
Heeft je site een RSS functie?
Heerlijk!
Cackrasta’s zijn de redding van deze planeet: they make you feel good about yourself.
Tof verhaal, ik link ;)
laughing my ass off
Hehe, goede actie. Je moet nog wel even ‘verwijdert’ met een d schrijven.
Ik vind het nobel van je.
Of hoe de aanwezigheid van vrouwen sommige mannen tot waanzin drijft… ;-)
Mischien was het die neger zijn eigen fiets. Wat denkt U toch snel het slechtste van mensen. Knap verhaal trouwens.
Was getekend
ha die jan, goed verhaal, en uit het leven gegrepen. zo liep ik zelf (met dank aan een afgebroken fietssleutel) afgelopen zondagochtend richting huis, toen ik op de korvelseweg door een fietsjunk (inclusief bierblik) werd aangesproken. of ik de onbevlekte omafiets wou kopen. 40 euro wou ie hebben, de gek. dus ik roep: een tientje! 20! roept de bierblik(nog)fietsjunk. ik zal kijken hoeveel ik bij me heb…. je hebt geluk, 11 euro! - nee man, ik moet echt minstens 15 krijgen, want ik moet nog een treinkaartje kopen (waarom moeten die kerels altijd treinkaartjes kopen als ze zo goed zijn in fietsen jatten?). sorry man, ik heb niet meer dan 11 euro en ik ben niet van plan om voor dat krot te gaan pinnen, dus 11 euro of anders verkoop je ‘m maar aan iemand anders, ‘t zal mij jeuken, ik loop wel…
mmmm…grrr….nnnn…godverdomme, okee dan, kom op met die 11 euro. alsjeblieft kerel, dank je wel, en 5 minuten later was ik thuis.
en weet je wat nou het schrale is? het is zo’n mooie (echt onbevlekte) omafiets, dat ik me schuldig voel tegenover de vorige (waarschijnlijk 15 jarige, en even onbevlekte) eigenares. wat een kutweekend. gelukkig hou ik van sneeuw.