Nieuw nummer Vice uit
En dit is de cover, geschoten door R. McGinley. Het nummer staat vol goede artikelen, die je ook gratis online kunt lezen. Hier. Het blad zelf is ook gratis, maar als je het extreem tof vindt mag je me ook contant geld geven, of een knipoog in de trein op zo’n lentedag waarop je twijfelt of je een T-shirt of trui aandoet, maar wat dan eigenlijk niet uitmaakt omdat het allebei best fijn is.
Wat is Jan nou aan het doen? Wat doet ‘ie daar nou?
Luister mensen, als ik eens wat meemaak, zoals het verhaal achter de foto hierboven, schrijf ik er meestal over op Vice. Waarmee ik niet zeg dat je niet iedere dag hier moet komen om teleurgesteld te worden dat er niets nieuws op dit blog staat, want ik zweer het je, er komen mooie dingen aan. Pfoeh!
Foto: Said v/d Klundert
Wamp Wamp (wat ik doe, wat ik doe)
Omdat ik toch ieder jaar 30 euro afreken met de host van janvantienen.nl is het zonde om niet af en toe deze stek te gebruiken om je te spammen met de zoete vruchten van mijn werk, uh, ik bedoel nuttige informatie te geven. Daarom hier een geenszins uitputtende, puntsgewijze lijst van dingen waar ik aan heb gewerkt en die op een andere manier bijdrage aan de grotere glorie van, ahem, de jvt:
- Het 1994 issue van Vice maken. Omdat het blad 15 jaar geleden is opgericht, hebben we een heel nummer gemaakt ALSOF HET 1994 WAS! Een belachelijk idee, maar zo belachelijk dat dat feit op zich weer waarde krijgt. Vind ik. Staat trouwens een foto in van nicht Martine, een andere fotoshoot met mijn nichtje Els en een hilarische (ook wel steengeestig genoemd) artikel over gabbers, wat eens te meer bewijst dat je het in het leven moet hebben van familie en Marten Mantel.
- De website van Vice is tevens genomineerd voor een Dutch Bloggie in de categorie Voedsel, Seks met Buitenlanders en Beste Vuistgevecht, een feit dat ik vier door op de avond van de uitreiking naar het optreden van Slayer in 013, Tilburg te gaan. (Dit omdat het not done (ook wel niet bon ton genoemd) is om enige blijk van waardering uit te spreken voor de Dutch Bloggies als prijs op zich. Dus voeg ik me bij dezen bij de rest van de blawgers van Nederland. Zucht)
- De boef heeft gezegd dat ik nog steeds kankerhard kom. Een verbluffend warm compliment, mag ik wel zeggen!
- Joost Jan de Pooter schreef me troostende woorden vanwege mijn zeer ernstige interrelationele problemen: “Kom snel weer knallen met de boys, je knapt er lichamelijk niet echt van op, maar geestelijk ook niet.” (gebruik van het woord interrelationeel graag in een ironisch licht zien, dankuwel. Wat het betekent, problemen dus, graag niet in een ironisch licht zien.)
- Doe mee aan deze schrijfwedstrijd die we uitzetten met Vice. Lijkt me te gek als iedereen de meest gênante pogingen tot literatuur inzendt die hij of zij schreef toen ‘ie 15 was en in de war en met zinnen als “Ik zag mezelf het gebroken kopje met water vullen. Het was nog licht. Ik trok me af.” Hmm, dat is trouwens nog niet eens zo slecht. Ik denk dat ik zelf meedoe!
Zo, ik hoop bij god dat ik heel veel dingen vergeet, want anders zit ik voor janlul zo veel te werken.
Doei!
Oh, de titel van dit bericht is een verwijzing naar Clipse. Ik vind gewoon dat je dat moet weten.
Echt doei!
Gesprek dat ik laatst met Mei had
Jan: “Dus er zijn veel negers in China?”
Mei: “Het krioelt ervan!”
Het volgende:
Ik heb meegewerkt aan bovenstaand filmpje, en Nederland was de grootste cokeproducent ter wereld (zegt Conny Braam in het interview dat ik met haar hield). Dankuwel.
Update! Nu!
Ik ben afgestudeerd! Ik stink naar drank! Ik ben bedreigd met een ketting! Ik heb me kapot verveeld! Ik heb aan dit filmpje meegewerkt! Ik vond het leuk! Ik twijfel soms over beslissingen die ik heb gemaakt in mijn leven! Ik zag iemand met anorexia! Ik had mijn onderbroek binnenstebuiten aan! Ik ben hoofdredacteur! Van dit blad! Het is leuk! Maar ook zwaar! En verantwoordelijk! Kanker! Ik zie mijn vrienden te weinig! Maar ik geniet van het leven!
Dit kan zo niet langer!
Ik zag Wubbo Ockels afgelopen weekend toen ik voor de supermarkt stond te wachten. Hij liep kalm richting de glasbak en sleepte een Burberry trolley achter zich aan. Hij droeg een colbertjasje, en had een wat vreemde driekwartsbroek en witte schoenen aan. Ik keek kalm, maar oplettend toe hoe Wubbo glas uit zijn trolley in de bak begon te gooien. Eerst een lege fles rode wijn, toen nog een, en nog een, vervolgens een lege pot appelmoes, toen een leeg flesje olijfolie, toen weer een lege fles wijn, maar daarna haalde hij een literfles Coca-Cola Zero uit zijn tas. Ik hield mijn adem in, en keek toe hoe de eerste Nederlander die ooit in de ruimte was geweest een plastic fles in de glasbak gooide. “Wubbo fucking Ockels”, dacht ik. “Dat kan je niet maken man.”
Waardering
“Oh Jan, je schrijf zo grappig”, zegt een collega. Ik glunder. Eindelijk waardering voor de inhoud van mijn teksten. “Je hebt echt zo’n groep vijf-handschrift!”, zegt ze. Kut.